Tuesday, July 9, 2013

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ - ಭಾಗ೧ - ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ

ಪೌರ್ಣಿಮೆಯ ಮಾರನೆದಿನ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಮಂತ್ರಿ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗಣ್ಯಾತಿಗಣ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ನೆರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸೇನಾನಾಯಕ ಮಹಾರಾಜನ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ "ರಾಜಾಧಿ ರಾಜ, ರಾಜ ಮಾರ್ತಾಂಡ, ರಾಜ ಗುಣಶೆಕರ, ರಾಜ ಕರುಣಾಕರ, ರಾಜಾತ್ಮಜ ರಮಣ, ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮಹಾರಾಜ...""ಬಹು ಪರಾಕ್, ಬಹು ಪರಾಕ್, ಬಹು ಪರಾಕ್".
ರಾಜ ಗಾಂಭೀರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಿಂಹ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನದೆಡೆಗೆ ನಡೆದುಬಂದ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಸಭೆಗೆ ವಂದಿಸಿ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ.

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಯೆಡೆ ತಿರುಗಿ, "ಮಹಾಮಂತ್ರಿಗಳೆ ರಾಜ್ಯ ಸುಭಿಕ್ಷೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ಈ ಬಾರಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಆಯವ್ಯಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೊಗದನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಿ. ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವ್ಯವಸಾಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ಹೂಡಿದ ಬಂಡವಾಳಕ್ಕಿಂತ ಈ ವರ್ಷ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸಾಯಿಗರ ಕುಂದು ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿ."
ಭಟ್ಟಿ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತಾ "ಅಪ್ಪಣೆ ಮಹಾಪ್ರಭು".
ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ, "ರಾಜ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಬಯಸಿಬಂದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಪ್ರವೇಶಧನ ವಸೂಲಾತಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ ಸಭೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಂತೆ. ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಬಯಸಿಬಂದ, ನ್ಯಾಯ ಬಯಸಿಬಂದ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಧನವಸೂಲಾತಿ ಅನೈತಿಕವಾದುದು ಹಾಗು ಅಧರ್ಮವಾದುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಇಂದಿನಿಂದ ನನ್ನ ರಾಜಸಭೆಗೆ ಹಾಜರಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಪ್ರವೇಶ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ."
ಸೇನಾಧಿಪತಿ, "ಅಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ ಮಹಾಪ್ರಭು".

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಡಮರುಗ ನುಡಿಸುತ್ತ ನಾಗಾಸಾಧುವೊಬ್ಬ ರಾಜಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ,
ತನ್ನ ಗುಡುಗಿನಂತ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ "ಧೀರಾಧಿ ಧೀರ, ಕಲಿಯುಗ ಮಾರ್ತಾಂಡ, ಗಂಡ, ಪ್ರಚಂಡ, ವಿಕ್ರಮ, ತಿವಿಕ್ರಮ, ಶ್ರೀ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮಹಾರಾಜ, ವಿಜಯೀಭವ".
ರಾಜ ಸಾಧುವಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ವಂದಿಸಿ,
"ಬನ್ನಿ, ಸಾಧುವರ್ಯ, ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಭೆಗೆ ಕಳೆಬಂದಂತಾಯಿತು, ಆಸಿನರಾಗಿ".
ಸಾಧು ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ದೃಷ್ಟಿ ಇಟ್ಟು ನೊಡಿ, ನಂತರ ರಾಜನೆದುರು ತಿರುಗಿ,
"ವಂದನೆಗಳು ರಾಜನ್. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಇಂದು ಸಮಯದ ಅಭಾವವಿದೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಬರುವಾಗ ಒಂದು ಅಮೂಲ್ಯ ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇದೋ ಸ್ವೀಕರಿಸು" ಎಂದು ತನ್ನ ಜೋಳಿಗೆಯಿಂದ ಫಲವೊಂದನ್ನು ತೆಗೆದು ರಾಜನ ಕೈಗಿತ್ತ.
ರಾಜ ಫಲವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ. ಅದೊಂದು ಪೂರ್ತಿ ಬಲಿಯದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಫಲ ಎನ್ನಿಸಿತು. ಅಂತಹ ಅಮೂಲ್ಯವೆನು ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ,
"ನಿಮ್ಮ ಉಡುಗೊರೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸಾಧುವರ್ಯ. ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರೆ. ಈ ಉಡುಗೊರೆಯ ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಏನಾದರೂ ಅಪೆಕ್ಷಣೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ".

ಸಾಧು, ಏನೋ ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿ, "ಇದೆ ಮಹಾರಾಜ, ಅಪೆಕ್ಷಣೆ ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಪ್ರಜೆಯೂ ರಾಜ ಸಭೆಗೆ ಬರಲಾರ. ಅಂತೆಯೇ, ನಾನು ಒಂದು ಅಪೆಕ್ಷಣೆ ಇಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ, ರಾಜನ್, ನಾನದನ್ನು ಸಮಯಬಂದಾಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಂದು ಸಮಯ ಸೂಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನಿನ್ನು ಬರುತ್ತೇನೆ. ವಿಜಯೀಭವ ಮಹಾರಾಜ". ಎಂದು ರಾಜ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋದ.
ಸಾಧು ತೆರಳಿದ ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜ ಸಭೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ.

ಆದಿನ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಶಯ್ಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತ, ರಾಜ ಫಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಾಧುವಿನ ನಡವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಸುತ್ತ, ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಆತನ ಮನದೊಳಗೆ ನುಸುಳಿ ಹೊರಬಿದ್ದವು. 'ಸಾಧು ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇಕೆ?'. 'ಸಾಧುವಿನ ನಡವಳಿಕೆಯಂತೂ ಏನೋ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದ್ದವು', 'ಆತನ ವಿಜಯೀಭವ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥವೇನಿರಬಹುದು?', 'ಸಮಯಬಂದಾಗ ಏನನ್ನೋ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಏನಿರಬಹುದು ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಗುಟ್ಟು?'.
ರಾಜ ಸಾಧು ನೀಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಫಲ, ಎನೂ ವಿಶೇಷವಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗಿಲ್ಲದ ಕಾಯಿ.
ಸರಿ, ಸಾಧುವಿನ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ಆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಬರಲಿ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ, ಎಂದು ಎಣಿಸಿ, ರಾಜ ತನ್ನ ಪರಿಚಾರಕನನ್ನು ಕರೆದು ಫಲವನ್ನು ಆತನ ಕೈಗಿತ್ತು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ತೆಗೆದಿಡುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದ.

ಮರುದಿನ ಎಂದಿನಂತೆ ರಾಜ ಸಭೆ ಶುರುವಾಗುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಧು ಪುನಃ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಡಮರುಗ ನುಡಿಸುತ್ತ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜನನ್ನು ವಂದಿಸಿ ಇನ್ನೊಂದು ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿದ. ರಾಜ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಬರಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ರಾಜನನ್ನು ವಿಜಯೀಭವ ಎಂದು ಹರಸಿ, ಹೊರಟುಹೋದ.

ಹೀಗೆಯೇ ಏಳು ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು, ಪ್ರತಿದಿನ ರಾಜ ಸಭೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಾಧು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜನಿಗೆ ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ, ವಿಜಯೀಭವ ಎಂದು ಹರಸಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ . ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಾಧುವಿನ 'ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ' ಕಾದ.

ಹಿಗಿರಲೊಂದು ದಿನ, ರಾಜ ಮಾರುವೆಷಧಾರಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಜನ ಕುದುರೆಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಅದೇ ಸಾಧು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ. ರಾಜ ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲೇ ರಾಜನ ಕೈಗೆ ಹಣ್ಣಾದ ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿದ, ಮತ್ತು ವಿಜಯೀಭವ ಎಂದು ಹರಸಿದ. ರಾಜನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಕೇಳಿದ, "ನನ್ನ ಗುರುತು ಹೇಗೆ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದಿರಿ? ನಾನು ಮಾರುವೆಷದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಹಲವುದಿನಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಭೆಗೆ ಬಂದು ನನಗೆ ಈ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ, ಏನಿದರ ಹಿಂದಿನ ಮರ್ಮ? ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹಣ್ಣಾಗದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಇಂದೇಕೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಣ್ಣಾದ ಫಲವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತಿದ್ದಿರಿ? ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನನಗೆ 'ವಿಜಯೀಭವ' ಎಂದು ಹರಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ, ನನ್ನ ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಸಫಲವಾಗಲೆಂದು ಈ ಹಾರೈಕೆ? ಸಮಯಬಂದಾಗ ನನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವಿರೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಿರಿ, ಅದೇನದು?".

ಸಾಧು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತ, "ರಾಜನ್, ನಿನ್ನ ಮಾರುವೇಷ ನಿನ್ನ ಬಾಹ್ಯಕ್ಕೆ, ಆಂತರ್ಯಕ್ಕಲ್ಲ. ನೀನು ದೇಹವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಬಹುದು, ಆದರೆ ಮನಸನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಮರೆಮಾಚಲಾರೆ? ನನ್ನ ತಪೋಬಲಕ್ಕೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆ.

ಹೌದು, ನಿನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆ ಸರಿಯಾಗಿದೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ನೀನು ಆ ಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನಬಹುದು. ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳೂ ಇಂದಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಗಿ ಹಣ್ಣಾಗಿವೆ ಕೂಡ. ನೀನದನ್ನು ಸೇವಿಸಬಹುದು."
ರಾಜ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧು ನೀಡಿದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ. ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯ, ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವೊಂದು ಹೊರಬಿತ್ತು. ರಾಜ ತನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಸೇವಕನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ತನ್ನ ಪರಿಚಾರಕನಿಗೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ತೆಗೆದಿರಿಸಲೆಂದು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರಿಸಿ, ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ನೋಡಿದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದವು.
ರಾಜ ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಸಾಧುವಿನೆಡೆ ನೊಡಿ, "ಸಾಧುವರ್ಯ, ಏನೀ ಚಮತ್ಕಾರ, ಏನಿದರ ಹಿಂದಿನ ಗುಟ್ಟು? ಪ್ರತಿದಿನ ನೀವು ನನಗೆ ಇಂತಹ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿದ್ದ ಫಲವನ್ನು ಏಕೆ ನಿಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ?" ಎಂದ.
ಸಾಧು ಪುನಃ ಮುಗುಳುನಗುತ್ತ "ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಮಹಾರಾಜ. ಇದೊಂದು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ. ಇದು ಯಾರ ಕೈ ಸೇರುತ್ತದೋ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಎಂದೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಕಾಡಲಾರದು. ಸುಖ ಸಂಪತ್ತು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವುದು. ಈ ಹಣ್ಣನ್ನು ಉತ್ತಿ ಬಿತ್ತರೆ, ತನ್ನಂತಹ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲ ಹಲವು ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಲ್ಲದು. ನೀನೊಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತಗಾರ, ನಿನಗೆ ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತ ಬಳಸುತ್ತಿಯ ಎಂಬ ಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗಿದೆ. ಈ ಫಲ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗಿ ಹಣ್ಣಾದ ಬಳಿಕವೇ ಈ ರತ್ನವ ಕೊಡಬಲ್ಲದು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ ಫಲಗಳು ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗದ ಫಲಗಳು, ಇಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ನೀನದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರತ್ನಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಈ ಫಲದ ಹಿಂದಿನ ಮರ್ಮವೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ, ರಾಜನ್, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆ ಇಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲಾರ; ಯಾವ ವಿಶೇಷವಾದುದನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾರ. ನಿನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದೆ ರಾಜನ್. ಈ ಫಲದ ಹಕ್ಕುದಾರ ನೀನೆ."
ರಾಜ ಸಾಧುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, "ಸಾಧುವರ್ಯ, ನಿಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಸುಖ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತ ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀವೆನನ್ನೊ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಅದೇನೆಂದು ತಿಳಿಸಿ. ಅದನ್ನು ಖಂಡಿತಾ ನೆರವೇರಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. "

ಸಾಧು ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳವರೆಗೆ ರಾಜನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೊಡಿ, ಮೌನ ಮುರಿದು "ರಾಜನ್, ನೀನು ಅತೀ ಧೈರ್ಯವಂತ, ಶೂರನೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದಿನಿಂದ ಎಳು ದಿನಗಳ ತರುವಾತ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಊರ ಹೊರಗಿನ ಭಯಾನಕ ಕಾಡಿನ ಮದ್ಯ ಇರುವ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಬರಬೇಕು. ಆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಆಲದ ಮರವೊಂದಿದೆ, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ನಿನಗೆ ನಾನು ಸಿಗುತ್ತೇನೆ. ನಾನೊಂದು ಸಿದ್ದಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಸಹಾಯ ಬೇಕು." ಎಂದ.
"ಸಾಧುವರ್ಯ, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇಂದಿನಿಂದ ಎಳು ದಿನಗಳ ತರುವಾತ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಊರ ಹೊರಗಿನ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿರುವ ಒಂಟಿ ಆಲದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ". ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಟ್ಟಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಿದರು.

ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ದಾರಿಮಧ್ಯ ರಾಜನನ್ನು ಕುರಿತು, "ಮಹಾರಾಜ, ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿಚಾರದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಾನು ಅನುಮತಿ ಕೊಡಲಾರೆ" ಎಂದ.
ಅದಕ್ಕೆ ವಿಕ್ರಮ, "ಭಟ್ಟಿ, ನಾನು ಸಾಧುವಿಗೆ ಅವರ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಇಡೆರಿಸುವುದಾಗಿ ಮಾತುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆನೆ. ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಬೇಡ" ಎಂದ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...  

No comments:

Post a Comment