Thursday, October 24, 2013

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ - ಭಾಗ೪ - ಯಾರು ಹಿತವರು ಈ ಮೂವರೊಳಗೆ

ಭಾಗ೧ - ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ
ಭಾಗ೨ - ಅಗೋಚರ ಚೇಷ್ಟೆ
ಭಾಗ೩ - ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದ ಬೇತಾಳ

***

ವಿಕ್ರಮನ ಬೆನ್ನೇರಿದ ಬೇತಾಳ ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿತು.
...
"ವಿಕ್ರಮ, ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸುಂದರ ನಗರಿಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ ಮಂದಾರವತಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ, ಸುಕನ್ಯ ಕುವರಿ ಇದ್ದಳು. ಪುರೋಹಿತ ಮತ್ತಾತನ ಹೆಂಡತಿ, ತಮ್ಮ ಒಬ್ಬಳೆ ಮಗಳನ್ನು ತುಂಬು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು. ಕಾಲ ಸರಿದಂತೆ, ಮಂದಾರವತಿ ತುಂಬು ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ, ವಿವಾಹ  ಪ್ರಭುದ್ದಳಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಂತೆ, ಪುರೋಹಿತ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಆಕೆಯ ವಿವಾಹದ ಚಿಂತೆ. ಒಬ್ಬ ಯೋಗ್ಯ ವರನನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳ ಕೈ ಧಾರೆ ಎರೆಯಬೆಕೆಂಬುದೆ ದಂಪತಿಗಳ ಆಶಯ."

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಬೇತಾಳ ವಿಕ್ರಮನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಗಲಿಗೆ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ, "ವಿಕ್ರಮ, ಕೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ ತಾನೇ? ನಾನೊಬ್ಬನೆ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಹೇಗೆ. ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಕೊನೆಯಪಕ್ಷ 'ಹ್ನ' ಎಂದಾದರೂ ಹೇಳಬಾರದೆ" ಎಂದಿತು.

ವಿಕ್ರಮ, ಕೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ ಎಂಬಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ, ಸಣ್ಣಗೆ ಮೀಸೆಯ ಕೆಳಗೆ ನಕ್ಕು, ಮುಂದುವರಿದ.

ಬೇತಾಳ, ವಿಕ್ರಮನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಮಾತು ಹೊರಡಿಸಲಾಗದು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿದ್ದುದರಿಂದ, "ಸರಿ ರಾಜಾ, ಮಾತನಾಡಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಬೇಡ, ಕಥೆಯನ್ನಾದರೂ ಪೂರ್ತಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿತು.

"ಹೀಗಿರಲು ಒಂದುದಿನ, ಪುರೋಹಿತ ದಂಪತಿಗಳ ಮನೆಗೆ ಮೂವರು ಯುವಕರು ಬಂದು, ಮಂದಾರವತಿಯ ಕೈ ತಮಗೇ ಧಾರೆ ಎರೆಯಬೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಮೂವರೂ ಯೋಗ್ಯ, ಸುಂದರ, ಧನವಂತ ಯುವಕರೇ. ಮೂವರೂ ಮಂದಾರವತಿಯನ್ನು ಅತೀ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೊಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವರೇ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪುರೋಹಿತ ದಂಪತಿಗಳು ಧರ್ಮ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡರು. ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ, ಮೂವರೂ ಯುವಕರು, ತಮ್ಮ ಬದಲಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೇ ಮಂದಾರವತಿಯನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆದದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ, ತಾವು ಆತ್ಮ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆ ಇಟ್ಟರು. ಪುರೋಹಿತ ದಂಪತಿಗಳು ಏನೂ ತೋಚದೆ, ಕೊನೆಗೆ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಮಂದಾರವತಿಯನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಕುವರಿಯಾಗಿಯೇ ಇಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು."

"ತಮ್ಮ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳ ಜೀವನ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ತಿತಿ ತಲುಪಿತಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೊರಗಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತ ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದು, ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರ ಮಾತಾ ಪಿತರ ಅಗಲುವಿಕೆಯನ್ನು ತಾಳಲಾರದ ಮಂದಾರವತಿ, ತಾನೂ ಕೊರಗಿ, ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ತಾನೂ ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದಳು."

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಬೇತಾಳ, ವಿಕ್ರಮನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ತನ್ನ ತಲೆ ಇರಿಸಿ, "ಎಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ಲವೇ ವಿಕ್ರಮ. ನನಗಂತೂ ಬಹಳ ಕನಿಕರ ವೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ" ಎಂದು ಬಹಳ ಕೊರಗಿದವರಂತೆ ನಟಿಸಿತು. ವಿಕ್ರಮ, ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತೋರದೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಂದುವರಿದ.

ಬೇತಾಳ, ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ,
"ಮಂದಾರವತಿಯನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಮೂವರು ಯುವಕರು, ಆಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದುಃಖ ತಾಳಲಾರದೇ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಮೂವರೂ ಸೇರಿ ಆಕೆಯ ಕಳೆಬರಹವನ್ನು ದಹನ ಮಾಡಿದರು. ಮೊದಲನೆಯವನು, ಆಕೆಯ ಅಸ್ತಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಟ. ಎರಡನೆಯವನು ಆಕೆಯ ಕಳೆಬರಹದ ಬೂದಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಅನ್ನಹಾರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ. ಮೂರನೆಯವನು, ಹುಚ್ಚನಾಗಿ ಊರೂರು ಅಲೆದ."

"ಹೀಗಿರಲು, ಮೂರನೆಯವನು ಅಲೆಯುತ್ತ ಅಲೆಯುತ್ತ, ಒಬ್ಬ ಸಿದ್ದಿಯ ಆಶ್ರಮ ಬಳಿ ತಲುಪಿದ. ಸಿದ್ದಿ, ಈತನ ಪರಿಸ್ತಿತಿಗೆ ಮರುಗಿ, ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂತ್ರ ಪುಸ್ತಕದ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಆತನನ್ನು ಮರಳಿ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದ. ಸಿದ್ದಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಂಗಿದ ಯುವಕ, ಅದೊಂದು ಅಪೂರ್ವ ಮಂತ್ರ ಪುಸ್ತಕವೆಂದು, ಸತ್ತವರನ್ನೂ ಮರುಬದುಕಿಸುವ ವಿದ್ಯೆಯೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಾಗ, ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕದ್ದು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊತ್ತೊಯ್ದ."

"ಮೂರನೆಯವನು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ನೇರ ಮಂದಾರವತಿಯ ಕಳೆಬರಹವನ್ನು ದಹನ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಮೊದಲನೆಯವನು ಆಕೆಯ ಅಸ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗಾಜಲದೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದ. ಎರಡನೆಯವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬೂದಿಯಮೆಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ. ಮೂರನೆಯವನು, ಪುಸ್ತಕದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿತು, ಮಂದಾರವತಿಯ ಕಳೆಬರಹದ ಬೂದಿಯಮೆಲೆ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾಜಲವನ್ನು ಚಿಮುಕಿಸಿದ. ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯ, ಮಂದಾರವತಿ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎದ್ದವಳಂತೆ ಎದ್ದು ಮೂವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು."

"ಮೂವರೂ ಯುವಕರಿಗೆ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪುನಃ ಹಳೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಈ ಮೂವರನ್ನು ಕಾಡಿತು. ಮಂದಾರವತಿ ಯಾರನ್ನು ವರಿಸಬೇಕು? ಯಾರು ಆಕೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪತಿ?"

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಬೇತಾಳ, ವಿಕ್ರಮನೆಡೆ ತಿರುಗಿ, "ನೋಡಿದ್ಯ ವಿಕ್ರಮ, ಮೂವರು ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡರು ಎಂದು. ಇದು ಉದ್ದಟತನವಲ್ಲವೇ? ಸತ್ತ ಮಂದಾರವತಿಗೆ ಮರುಜೀವ ನೀಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದರೂ ಏನಿದ್ದಿತ್ತು. ಈಗ ಇದೊಂದು ಯಾರೂ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಜಟಿಲ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಯಿತು."
ಬೇತಾಳ ವಿಕ್ರಮನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ತನ್ನ ತಲೆ ಇರಿಸಿ, "ರಾಜಾ, ನೀನು ಬಹಳ ಬುದ್ದಿವಂತ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸುವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ? ನೀನು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸಮಾಧಾನಕರ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕು. ನೀನೇ ಹೇಳು ವಿಕ್ರಮ, ಮಂದಾರವತಿ ಆ ಮೂವರು ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ವರಿಸಬೇಕು? ಯಾರು ಹಿತವರು ಆ ಮೂವರೊಳಗೆ?" ಎಂದಿತು.

ಬೇತಾಳನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಯೂ, ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತುಟಿ ಪಿಟಿಕ್ ಎನ್ನದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆದ.

ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತ ಬೇತಾಳ, ಪಟ್ಟು ಬಿಡದೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪ ತೋರಿಸುತ್ತ, ವಿಕ್ರಮನೆಡೆ ತಿರುಗಿ, "ರಾಜಾ, ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೀನು ಉತ್ತರ ನೀಡಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ತಿಳಿದೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲವೆ? ಉತ್ತರ ತಿಳಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸೋತೆನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊ, ತಿಳಿದೂ ನೀನು ಹೇಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತಲೆ ಸಿಡಿದು ನೂರು ಹೋಳಾಗುವುದು, ಜಾಗ್ರತಿ" ಎಂದಿತು.

ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಮೌನ ಮುರಿದು, "ಹೇ ಬೇತಾಳವೆ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತೀ ಸರಳವಾದುದು. ನನ್ನ ತಲೆ ನೂರು ಹೋಳಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ರಾಜನಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಯುತವಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡುವುದು ಧರ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಕೇಳು,
ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗಂಡಿನಾಶ್ರಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಕೆಯ ಜೀವನ ಪರಿಪೂರ್ಣ. ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮದಂತೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಗಂಡುಗಳ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗುವುದು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಯ, ಯವ್ವನದಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಮುಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಮಗನ ಆಶ್ರಯ. ಮಂದಾರವತಿ ಸತ್ತು ಮರುಜನ್ಮ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮದಂತೆ, ಮಂತ್ರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಂದಾರವತಿಗೆ ಮರುಜೀವ ಕರುಣಿಸಿದ ಮೂರನೇ ಯುವಕ ಆಕೆಯ ಜನ್ಮದಾತನಾದ, ಹಾಗಾಗಿ ಆತ ಮಂದಾರವತಿಯ ತಂದೆಯ ಸ್ಥಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಆಕೆಯ ಅಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ಮಂದಾರವತಿಯ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಸಾವಿನ ನಂತರದ ಮರುಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣನಾದ ಮೊದಲನೇ ಯುವಕ ಆಕೆಯ ಮಗನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ. ಜೀವನದ ಹಂಗು ತೊರೆದು, ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆನೆಯುತ್ತ, ಆಕೆಗಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿ ಆಕೆಗಾಗಿಯೇ ಸಾಯುವುದಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಎರಡನೇ ಯುವಕನೇ ಮಂದಾರವತಿಯ ಪತಿಯ ಸ್ಥಾನ ವರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನಾದ."

ಜಟಿಲ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿತ್ತ ವಿಕ್ರಮನ ಜಾಣ್ಮೆಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ತೋರುತ್ತ, ಬೇತಾಳ "ಭಲಾ ವಿಕ್ರಮ ಭಲಾ, ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಉತ್ತರ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಜಾಣ್ಮೆಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದೆ."
ವಿಕ್ರಮನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಇಡುತ್ತ, ಬೇತಾಳ "ಆದರೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಮೌನ ಮುರಿದೆ. ಹೆ ಹೆ ಹೆ. ನಾನಿದೋ ಹೊರಟೆ. ನಿನಗೆ ನಾನು ದಕ್ಕಲಾರೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಕ್ರಮನ ಹೆಗಲಿನಿಂದ ನೇರ ಆಕಾಶಕ್ಕೆರಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮೊದಲಿನ ವೃಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೇತು ಬಿದ್ದಿತು.

Friday, August 16, 2013

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ - ಭಾಗ೩ - ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದ ಬೇತಾಳ

ಭಾಗ೧ - ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ
ಭಾಗ೨ - ಅಗೋಚರ ಚೇಷ್ಟೆ

***
ವಿಕ್ರಮ, ಮುರುಕು ಬಾಗಿಲನ್ನು ದಾಟಿ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜೋರಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿ ಒಮ್ಮೆ ಹಠಾತ್ ನಿಂತಿತು. ನಿಂತ ನೆಲ ಒಮ್ಮೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸಿತು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ನಿರಿಕ್ಷಿಸಿರುವವನಂತೆ ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಓರೆಯಿಂದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ಸುತ್ತಲೂ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ. ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶವಗಳು, ಸುತ್ತಲೂ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಮರಗಳು, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಭೀಕರವಾಗಿ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡುವ ಗೂಬೆಗಳು, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅರೆಬೆಂದು ಕೊಳೆತು ನಾರುವ ದೇಹಗಳು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಶವಗಳನ್ನು ಹರಿದು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಚ್ಚಾಡುತ್ತಿರುವ ನರಿಗಳು, ಮನುಷ್ಯನ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಡಾಡುವ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಹೆಗ್ಗಣಗಳು, ಮರದ ಕೊಂಬೆಗೆ ಸುತ್ತುಬಂದು ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಘಟ ಸರ್ಪಗಳು, ಅಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ನೇಯಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲೆಗಳು, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ನೇರ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಹಿಡಿಯಬಲ್ಲ ಅಂಗೈ ಗಾತ್ರದ ಜೇಡಗಳು, ನರಮನುಷ್ಯನ ಓಡಾಟವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಹುಲ್ಲು ಗಿಡಗಂಟಿಗಳು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕಾಲುಕೀಳುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಖಡ್ಗದಿಂದ ಹುಲ್ಲು ಗಂಟಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತ, ಜೇಡರ ಬಲೆಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸುತ್ತ ವಿಕ್ರಮ ಮೆಲ್ಲ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.
ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಮೈಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿದ ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ದೂರದಲ್ಲಿ, ದಟ್ಟ ಆಲದಮರದ ಬಳಿ ನರಮನುಷ್ಯನ ಆಕ್ರತಿಯೊಂದು ಕಂಡಿತು. ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತು, ಆ ಆಕ್ರತಿ ಕಡೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿ, ವಿಕ್ರಮ ಅದರತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.

ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅದೇ ಸಾಧು ಮೈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಭೂತಿ ಬಳಿದು ಅರೆ ನಗ್ನನಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನಿಂತಿದ್ದ. ಆತನ ಹಣೆಯ ವಿಭೂತಿ ಪಟ್ಟಿಯ ನಡುವೆ ಅರಿಶಿನದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಕೆಂಪು ರಕ್ತದಂತ ಬಣ್ಣದ ಕುಂಕುಮದ ಬೊಟ್ಟು. ಮೈಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾಲೆಗಳು. ಸುತ್ತಲೂ, ಕತ್ತು ಕೊಯ್ದು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕೋಳಿ, ಕುರಿಗಳು. ಯಾಗ ಸಿದ್ದತೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದ ಬೆಂಕಿ ಉರಿ. ವಿಕ್ರಮ ತುಟಿ ಪಿಟಿಕ್ ಎನ್ನದೆ ಸಾಧುವಿನೆದುರು ನಿಂತ.

ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಸಾಧು, "ಬಾ ವಿಕ್ರಮ, ನಿನ್ನ ಬರುವಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ನೀನು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತಿಯ ಎಂದು. ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯ ಸಾಹಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೆ, ಇಂದು ನೇರ ನೋಡಿದಂತಾಯಿತು. ಭಲಾ. ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಸುಖಕರವಾಯಿತೆ?"

ವಿಕ್ರಮ ಮಾತನಾಡ ನಿಲ್ಲದೆ, ಸಾಧುವಿಗೆ ನಮಿಸಿ, "ನನ್ನಿಂದ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಿರಿ, ಅದೇನೆಂದು ತಿಳಿಸಿ" ಎಂದ.
ತಾನಾಡಿದ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದೇ ನೇರ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಾಧುವಿನ ಮುಖ ಸಣ್ಣಗೆ ಗಂಟಿಕ್ಕಿತು.
ಕೂಡಲೆ ಏರು ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಸಾಧು,

"ಸರಿ ವಿಕ್ರಮ, ಇಲ್ಲಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮೈಲಿ ದೂರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಗುಹೆ ಇದೆ. ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಯೂ ಅತ್ತಕಡೆ ಯಾವ ಜೀವ ಜಂತುವೂ ಹೋಗಲಾರದು, ಹೋದವರು ತಿರುಗಿಬರಲಾರರು. ಆದರೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಆಗಬೇಕಾದ ಸಹಾಯ ಆ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಧ್ಯ. ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲು ಒಂದು ಬಂಡೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸರಿಸಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆ ಗುಹೆಯ ನಡುಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ವೃಕ್ಷವೊಂದಿದೆ. ಆ ವೃಕ್ಷದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಶವವೊಂದು ತೂಗುತ್ತಿದೆ. ನೀನು ಆ ಶವವನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ತರಬೇಕು. ನನ್ನ ತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ನನಗೆ ಆ ಶವದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡು" ಎಂದ.

ಸಾಧು, ವಿಕ್ರಮನಿಂದ ಭಯವನ್ನು ನಿರಿಕ್ಷಿಸಿದ್ದನೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ವಿಕ್ರಮ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಚಿಂತಿಸದೆ, ಎಡ ಮೀಸೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಗು ತೋರುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ. ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಾಧುವಿನ ಮುಖ ಪುನಃ ಕೆಂಪಿಟ್ಟಿತು.

***

ವಿಕ್ರಮ ನಾಲ್ಕು ಮೈಲಿ ಕ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಗುಹೆ. ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಯಿಯಂತಹ ಆಕಾರದ ಗುಹೆ, ಅದರ ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆ ಗುಹೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿದೆ.
ವಿಕ್ರಮ ಹತ್ತಿರದ ಮರದ ಸಣ್ಣ ಕೊಂಬೆಯೊಂದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತಂದು, ಅದನ್ನು ಸನ್ನೆಯಂತೆ ಬಳಸಿ ಗುಹೆಗೆ ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಸರಿಸಿದ. ನಂತರ ತನ್ನ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಅಂಗವಸ್ತ್ರವೊಂದನ್ನು ಮರದ ಕೋಲಿಗೆ ಸುತ್ತಿ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಮರದ ಅಂಟನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಸುರಿದು, ಮರಕ್ಕೆ ಮರ ಉಜ್ಜಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಚಿಕ್ಕ ದೊಂದಿಯೊಂದನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದ.

ಗುಹೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು, ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದೊಂದಿಯನ್ನು ಗುಹೆಯ ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಾನೀಲವೇನಾದರೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆಯೇ ಎಂದು ಮೊದಲು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಆತ್ತಿತ್ತ ತೂಗಿದ ದೊಂದಿ ನಂತರ ಸರಾಗವಾಗಿ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು.

ನಂತರ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಖಡ್ಗದ ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲಿಸದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೊಂದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಿಕ್ರಮ ಸುತ್ತಲೂ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತ, ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣವಾದರೂ ಹೋರಾಡಲು ಸಿದ್ದವೆಂಬಂತೆ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ನಿದಾನವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕಿಡುತ್ತ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ಫರ್ಲಾಂಗು ನಡೆದ ನಂತರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಗುಹೆಯಂತೆ ರಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮುಂದೆ ಗುಹೆಯ ಛಾವಣಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡು, ಗುಹೆಯ ಒಳಗೇ, ನಡುಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಜಾಗದಂತೆ ರಚನೆಗೊಂಡಂತಿತ್ತು.
ಸಾಧು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಗುಹೆಯ ನಡುವೆ, ಒಣಗಿ ಸುಕ್ಕಾದರೂ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಒಂದು ವೃಕ್ಷ, ರೆಂಬೆ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ನಿರ್ಜಂತು ಗುಹೆಯ ಒಳ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವೃಕ್ಷವೊಂದು ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ ಎಂದರೆ ವಿಚಿತ್ರವೇ. ವಿಕ್ರಮ ನಿದಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತ, ವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ನಡೆದ.

ವೃಕ್ಷದ ಬಳಿ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಮ ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತು ಸುತ್ತಲೂ ದೊಂದಿಯನ್ನು ತೋರಿ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ನೇರ ವೃಕ್ಷದ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದ.

ಸಾಧು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಮರದ ಮೂರನೆ ಕೊಂಬೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಶವವೊಂದು ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಂದಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಶವವನ್ನು ನೋಡಿದ. ಯಾರೋ ತಂದು ಎತ್ತಿಟ್ಟಂತೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಆ ಶವ.

ವೃಕ್ಷದ ಕೊಂಬೆ ಹಾರಿದರೂ ಕೈಗೆ ಎಟುಕದಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ, ಅಂದರೆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಹತ್ತಿಯೇ ಶವವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಬೇಕು.
ದೊಂದಿಯನ್ನು ಮರದ ಪೊಟರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಓರೆಗೆ ಇಳಿಸಿ, ವಿಕ್ರಮ ವೃಕ್ಷದ ಮೊದಲ ಕೊಂಬೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾರಿ ಹಿಡಿದು, ಸರಾಗವಾಗಿ ಹತ್ತಿ ಶವದ ಬಳಿ ಹೋದ.

ಶವದಿಂದ ಯಾವುದೇ ವಾಸನೆಯಾಗಲಿ, ಕೊಳೆಯುವಿಕೆಯ ಗುರುತಾಗಲಿ ಕಾಣಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಶವವನ್ನು ಇನ್ನೇನು ವೃಕ್ಷದಿಂದ ಕೆಳಹಾಕೊಣವೆಂದು ಮುಟ್ಟಿದ್ದೇ ತಡ, ಶವ ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದಂತೆ ಗರಬಡಿಸಿ ಎದ್ದು, ನೇರ ನೆಲಕ್ಕೆ ಧೊಪ್ಪೆಂದು ಬಿದ್ದು ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರುಚಿ ಅಳತೊಡಗಿತು.

ಅನಿರಿಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಶವವೊಂದು ಗರಬಡಿಸಿ ಎದ್ದದ್ದನ್ನು ನೊಡಿ ವಿಕ್ರಮ, ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ, ಒಂದು ಕೈಲಿ ಮೇಲಿನ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ತನ್ನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೆದ.
ವೃಕ್ಷದ ಕೊಂಬೆಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಶವ ಬೋರಲು ಮಲಗಿ ಕಿಟಾರೆಂದು ಕಿರುಚಿ ಅಳುತ್ತಿದೆ. ಆ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಶವದ ಕಿರುಚುವಿಕೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.

ಕೆಲಕ್ಷಣ ನೋಡಿ, ವಿಕ್ರಮ ಮರದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ಶವದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಿಂತು, "ಯಾರು ನೀನು? ಇಲ್ಲೇನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಗದರಿಸಿದ.
ಕೂಡಲೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಶವ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲೆರತೊಡಗಿ, ಪುನ ಅದೇ ಕೊಂಬೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೇತು ಬಿದ್ದಿತು.
ಪುನ ಸತ್ತಂತೆ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು.

ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಆ ಶವದತ್ತ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ವಿಕ್ರಮ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದ್ದು ನೊಡಿ, ಪುನ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಏರಿ ಶವವನ್ನು ಮುಟ್ಟ ಹೋದ.
ಪುನ, ಶವ ಗಡಬರಿಸಿ ಎದ್ದು, ನೆಲಕ್ಕೆ ಧೊಪ್ಪೆಂದು ಬಿದ್ದು ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರುಚಿ ಅಳತೊಡಗಿತು.

ವಿಕ್ರಮ, ಮರದಿಂದ ಕೆಳಹಾರಿ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿಡಿದು, ಪುನ ಕೇಳಿದ "ಯಾರು ನೀನು, ಹೇಳು, ಈ ರೀತಿ ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಿಯಾ? ಮರದಮೇಲೆ ಏಕೆ ನೇತು ಬಿದ್ದಿದ್ದೀಯ?"
ಆ ಕೂಡಲೆ ಶವ, ಗಹಗಹಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಗುತ್ತಾ ಮೇಲೇರಿ, ಪುನ ಅದೇ ಕೊಂಬೆಗೆ ಹೋಗಿ ನೇತು ಬಿದ್ದು, ಸತ್ತಂತೆ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು.

ವಿಕ್ರಮ, ಒಮ್ಮೆ ನಿಂತು ಆಲೋಚಿಸಿದ, ಇದು ಕೇವಲ ಶವವಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಸತ್ತ ಶವದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಬೇತಾಳ. ಆ ಸಾಧು ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೆಯೋ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಬೆತಾಳವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಮುಟ್ಟ ಹೋದರೆ ಕೂಡಲೆ ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ ಅಳುತ್ತದೆ. ನಾನು ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಕೂಡಲೆ ಇದು ನಗುತ್ತಾ ಮೇಲೇರಿ ಪುನ ಕೊಂಬೆಗೆ ನೇತು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಸುಮ್ಮನ್ನಿದ್ದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಇದು ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತದೆ. ನೆಲ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿದರೆ ಅಳುತ್ತದೆ. ಮಾತನಾಡಿದರೆ ನಗುತ್ತಾ ಪುನ ಯಥಾ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತದೆ.

ಮನದಲ್ಲೆ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿದ ವಿಕ್ರಮ, ಪುನ ಮರವನ್ನು ಏರಿ ಶವವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ, ಕೂಡಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಧೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದ ಶವ ಕಿಟಾರೆಂದು ಅಳತೊಡಗಿತು. ಮರದ ಮೂರನೆ ಕೊಂಬೆಯಿಂದ ನೇರ ನೆಲಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದ ವಿಕ್ರಮ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಬೆತಾಳವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕತೊಡಗಿದ.

ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮೇಲೆರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಶವ ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಂಜದೆ, ವಿಕ್ರಮ ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.
ವಿಕ್ರಮ ಮಾತನಾಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೊಡಿ ಬೇತಾಳ, ಸರಕ್ಕನೆ ತಿರುಗಿ, ವಿಕ್ರಮನ ಹೆಗಲಿನಿಂದ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಏರಿ ಕೂತು ವಿಕ್ರಮನ ಕತ್ತನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು.

ವಿಕ್ರಮ, ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹೆದರದೆ, ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದವನ್ನೂ ಹೊರಡಿಸದೆ, ನಿಂತು ಖಡ್ಗದ ಮೊನೆಯನ್ನು ಬೇತಾಳದ ತಲೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು 'ನೀನು ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಖಡ್ಗ ನಿನ್ನ ಶಿರ ತೂರಿಕೊಂಡು ಹೊರಬರಲಿದೆ' ಎಂಬಂತೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಒಮ್ಮೆ ತಿವಿದ.
ಕೂಡಲೆ, ಬೇತಾಳ ತನ್ನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿತು.

ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಬರಿಯ ಅಳು ನಗುವೊಂದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೇತಾಳ, ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡಿತು. ವಿಕ್ರಮನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟು ವಿಕ್ರಮನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿತು,
"ರಾಜಾ ವಿಕ್ರಮ, ಭಲಾ. ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ, ಬುದ್ದಿಶಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದೆ. ಹೆ ಹೆ ಹೆ ಹೆ." ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ತಲೆಯಾಡಿಸಿತು.

ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಬೇತಾಳದ ಸೊಂಟವನ್ನು ಹಿಂಬದಿ ಬಳಸಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಒಮ್ಮೆ ಮೀಸೆ ಕೆಳಗೆ ನಗುವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಡತೊಡಗಿದ.

ವಿಕ್ರಮ ತುಟಿ ಪಿಟಿಕ್ಕೆನ್ನದೆ ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬೇತಾಳ, ತಾನೇ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿತು, ವಿಕ್ರಮನನ್ನು ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸ ತೊಡಗಿತು,
"ವಿಕ್ರಮಾ, ರಾಜಾ ವಿಕ್ರಮಾ, ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಿಯಾ? ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು. ನಾನೊಂದು ಬೇತಾಳ. ನಿನಗೆ ಹೆದರಿಕೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಬೇತಾಳ. ನಾನು ನೊಡಲು ವಿಕಾರವಾಗಿಲ್ಲವೇ? ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬೆನ್ನಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಿಯ, ಹೆ ಹೆ ಹೆ, ನಾನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದರೆ? ನನ್ನ ಸಹವಾಸ ನಿನಗೇಕೆ? ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು. ನಿನಗೂ ಕ್ಷೇಮ." ಎಂದಿತು.

ವಿಕ್ರಮ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸದ್ದೂ ಮಾಡದೆ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹೆದರಿಕೆ ತೋರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳದೆ, ಸಣ್ಣ ನಗು ತೋರಿಸುತ್ತ, 'ಇಲ್ಲ' ಎಂಬಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಪುನ ಬೇತಾಳನ ತಲೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹಿಡಿದ.
ಬೇತಾಳ, ವಿಕ್ರಮನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಗಲಿಗೆ ತಲೆ ಇರಿಸಿ, "ಸರಿ ಸರಿ ಸರಿ, ನೀನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಬಿಡು. ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸು. ಹೆ ಹೆ ಹೆ ಹೆ". ಎಂದು ನಕ್ಕಿತು.

ವಿಕ್ರಮ, ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ. ಬೇತಾಳ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ,
"ವಿಕ್ರಮ, ನೀನೂ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಿಯೋ ನನಗಂತೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವೆನ್ನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ ನಿನಗೆ? ನನಗೇಕೋ ಬಹಳ ಬೇಸರವೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾರೂ ಮಾತನಾಡಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಬೇಸರದ ವಿಚಾರವಲ್ಲವೇ? ಈಗ ನೋಡು, ನೀನೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹೀಗೆ ಮೌನವಾಗಿ ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದಿಯಾ?"

ವಿಕ್ರಮ, ಓರೇ ಗಣ್ಣಿನಿಂದ ಬೆತಾಳವನ್ನು ನೊಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸದ್ದು ಮಾಡದೆ, ಉಸಿರಿನ ಸದ್ದೂ ಕೇಳದಂತೆ ತಡೆದು, ಸಣ್ಣಗೆ ಮೀಸೆಯ ಕೆಳಗೆ ನಕ್ಕು, ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ.

ವಿಕ್ರಮನ ಪಟ್ಟು ಸಡಿಲಿಸದ ತಾಳ್ಮೆ ನೊಡಿ, ಬೇತಾಳ ಮನದಲ್ಲೇ ಮುಗುಳುನಕ್ಕು ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿ,
"ಸರಿ ವಿಕ್ರಮ, ನಿನ್ನ ಮೊಂಡು ಮೌನ ನನಗೆ ಬಹಳ ಬೇಸರ ತರಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಸವಿಸಬೇಕಿದೆಯೋ ನನಗಂತೂ ತಿಳಿಯದು. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಬೇಸರ ಸವೆಸಲು ನಿನಗೆ ನಾನೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಆಗದೇ? ನಿನಗೂ ನನ್ನ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡ ಭಾರ ಬೇರೆ, ಜೊತೆಗೆ ನಿನ್ನ ಮೌನದ ಬೇಸರ ಬೇರೆ, ಎರಡೂ ನೀಗಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ."

ವಿಕ್ರಮ ಇದಕ್ಕೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ, ಸುಮ್ಮನೇ ಮುಂದುವರಿದ.

ಬೇತಾಳ, ವಿಕ್ರಮನ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಗಲಿಗೆ ತನ್ನ ತಲೆ ಇರಿಸಿ, "ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮೌನವನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಯೆಂದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ. ಹೆ ಹೆ ಹೆ. ನೀವೇ ಮನುಷ್ಯರೇ ಅಲ್ಲವೇ ಮೌನಂ ಸಮ್ಮತಿ ಲಕ್ಷಣಂ ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದು. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ರಾಜಾ, ಕೇಳು ಈ ಕಥೆಯ...... "


ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...

Wednesday, July 24, 2013

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ - ಭಾಗ೨ - ಅಗೋಚರ ಚೇಷ್ಟೆ

ಭಾಗ೧ - ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ

****
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು.
ರಾಜ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುವಂತೆ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ, ರಾಜನ ಖಾಸಗಿ ಕೋಣೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತ, ಏನನ್ನೋ ಹೇಳ ಬಯಸಿ, ಆದರೂ ಹೇಳಲಾಗದೆ,
"ಪ್ರಭು, ಆ ಸಾಧುವಿನ ನಡವಳಿಕೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸಿ ಬರುವವರು ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಹುದು. ನಮ್ಮ ರಾಜ ಸಭೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ದಯಾಮಯಿಯಾದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಸಹಾಯ ಕೇಳಿ ಬಂದವರು ಯಾರೂ ಬರಿಗೈಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಈ ರಾಜ್ಯದ ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ. ಅಂತಿರುವಾಗ, ಆ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮೊಬ್ಬರನ್ನೇ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಊರ ಹೊರಗಿನ ಆ ಘೋರ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಕೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾದರೂ ಏನಿದೆ. ನನಗೆ ಇದರಲ್ಲೇನೋ ಕುತಂತ್ರ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಮಹಾರಾಜ ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ನೀವು ಹೋಗುವುದು ಬೇಡ."
ವಿಕ್ರಮ, ಭಟ್ಟಿಯತ್ತ ತಿರುಗಿ,"ಭಟ್ಟಿ, ಮೊದಮೊದಲು ಸಾಧುವಿನ ವರ್ತನೆ ನನಗೂ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಆತನ ವರ್ತನೆ ಹೊಸತೊಂದರ ತಿಳುವಳಿಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಂದಿದೆ. ಅಸ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ನನ್ನ ಒಬ್ಬನ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ಗಾಂಧರ್ವಸೇನನ ಮಗನಾದ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಸಾಧುವಿನ ಕೋರಿಕೆ ಇಡೆರಿಸಲಾರದೆ ಸೋತೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿಬರಬಾರದು."
ಭಟ್ಟಿ ಮರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ, "ಮಹಾರಾಜಾ, ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಹೋಗಬಿಡಲು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದ.
ಅದಕ್ಕೆ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು, "ಭಟ್ಟಿ, ನಿನ್ನ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೃತಜ್ಞ. ಆದರೆ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಬರುವುದಾಗಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಾತು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುವುದಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಯಿಸಲಾರೆ".
ಕೊನೆಗೂ ಭಟ್ಟಿ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ, "ಅಂತಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ನನ್ನ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ಕೋರಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕು. ಮೊದಲಿನದು, ಊರ ಹೊರಗಿನವರೆಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಭಟರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬರುತ್ತೇವೆ, ನೀವು ಊರಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಮ್ಮ ಹೊಣೆ. ನೀವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಳತೆಯ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ವರೆಗೂ ನಾವಲ್ಲಿಯೇ ಕಾದು ನಂತರ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇವೆ. ಎರಡನೆಯದು, ನೀವು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ, ಎಂತಹ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೂ ನಿಮ್ಮ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೆಳಗಿಡಬಾರದು."
ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿ, "ಅಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ ಭಟ್ಟಿ. ಖಂಡಿತಾ ನಿನ್ನೆರಡು ಕೋರಿಕೆಗಳು ಈಡೆರಲಿವೆ. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಸಿದ್ದತೆ ನಡೆಸು" ಎಂದ.

ಭಟ್ಟಿ, ಏನೋ ಯೋಚನೆ ಹೊಳೆದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಹೊರ ಹೋದ.
ಭಟ್ಟಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ನಂತರ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತನ್ನ ಗುಪ್ತ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ತಾನು ಧರಿಸದಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕೂಡಲೆ ಅಂಗ ಪರಿಚಾರಕನಿಂದ ತರಿಸಿ, ಸೂಪ್ತವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡ.

ರಾಜನ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರನಡೆದ ಭಟ್ಟಿ, ನೇರ ವೇತಾಳಭದ್ರನ ಬಳಿ ಹೋದ. ವೇತಾಳಭದ್ರ, ಮಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿದ್ದು, ವಿಕ್ರಮನ ರಾಜ್ಯದ ನವರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ದಿ ಪಡೆದವನು. ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿಯ ಕಳೆಗುಂದಿದ ಮುಖದ ಚರ್ಯೆ ನೋಡುತ್ತಲೆ ವೇತಾಳಭದ್ರ ಹೂಂಕರಿಸುವ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, "ಮಹಾರಾಜರು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೇ ಭಟ್ಟಿ? ಈ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನರಬಲಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲಾಗದು. ತಾಯಿ ಕಾಳಿಮಾತೆಯ ದಾಹ ಇವತ್ತಿಗೆ ತೀರಲೇಬೇಕು. ನರಬಲಿ ಶತಸಿದ್ದ" ಎಂದ.
ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಭಟ್ಟಿ, "ವೇತಾಳಭದ್ರರೇ, ಈ ಅನಾಹುತವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ನೆರವು ಬೇಕು. ನನ್ನ ಜೀವ ಹೋದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ, ಮಹಾರಾಜರ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ಅನಾಹುತ ಆಗದಂತೆ ತಡೆಯಿರಿ. ನನ್ನ ಪರಿಧಿ ಮಹಾರಾಜರು ಊರ ಹೊರಗೆ ಕಾಲಿಡುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಮಹಾರಾಜರನ್ನು ನಾನು ದೂರದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಲೂ ನನಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ದಿಕ್ಕೇ ತೋಚದಂತಾಗಿದೆ. ನೀವು ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಲೇ ಬೇಕು. ಮಹಾರಾಜರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯವಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಬೇಕು" ಎಂದ.
ವೇತಾಳಭದ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತನಾಗಿ, "ಭಟ್ಟಿ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಯಾವ ವಿದ್ಯೆಯೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಲಾರದು. ಇದು ಕಾಳಿಮಾತೆಯ ಆಣತಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಇದರ ವಿರುದ್ದ ನಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ನಮಗಿರುವುದು ಒಂದೇ ದಾರಿ, ಆ ಜಗನ್ಮಾತೆಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ ವೊಲಿಸಿ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು. ಬಹುಶ, ಆಗುವ ಅನಾಹುತದ ಪರಿಮಾಣ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಹುದೇನೋ. ನಾನು ಮಹಾರಾಜರಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಳಿಮಾತೆಯ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಮಹಾರಾಜರೊಂದಿಗಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಪರಿಧಿಯವರೆಗೆ ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡು. ಹೊರಡು" ಎಂದ.
ಭಟ್ಟಿ, ವೇತಾಳಭದ್ರನಿಗೆ ನಮಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣದ ತಯ್ಯಾರಿ ನಡೆಸಲು ಲಗುಬಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟ.
***

ಅಂದು ಸಂಜೆ ಗೋಧೂಳಿಯ ಸಮಯ, ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಚ್ಚಂದವಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತ, ಗೂಡು ಸೇರುವ ತಯ್ಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜ ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಹಾಗು ಸಣ್ಣ ಸೇನಾ ತುಕಡಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜಭವನದಿಂದ ಹೊರಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಳೆಗಾಳವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಗಿಲು ಕಪ್ಪಿಟ್ಟಿತು. ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದ ರೀತಿಗೆ ಪಶು ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲ ರಾತ್ರಿಯಾಯಿತೆಂಬಂತೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಡ ತೊಡಗಿದವು. ರಾಜ ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಮುಗುಳ್ನಗು ಬೀರಿದ. ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಂಗೆಟ್ಟ. ಮಹಾರಾಜನೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಆತ ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ನೋಡಿ ಭಟ್ಟಿಯ ದುಗುಡ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು.
ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹಟಾತ್ ಹೊಡೆದ ಸಿಡಿಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಫರ್ಲಾಂಗ್ ದೂರದಲ್ಲಿ ಮರವೊಂದು ಧೊಪ್ಪನೆ ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದು ಹೊತ್ತಿ ಧಗ ಧಗನೆ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಮಂತ್ರಿ, ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಬಳಸಿ ಆತನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತು, ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆದ.
ಮಂತ್ರಿ, ಮಹಾರಾಜ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ, "ಪ್ರಭು, ನಿಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬೇಡಿ. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಪಶಕುನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಆತಂಕ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ವಾಪಸ್ಸಾಗೋಣ" ಎಂದ.
ಅದಕ್ಕೆ ವಿಕ್ರಮ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು "ಭಟ್ಟಿ, ಯಾರೋ ನನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನು ಆತುರದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಧೈರ್ಯದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು ಕಾತುರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಅವರದ್ದೇ ಕೆಲಸ. ಬಹುಶಃ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ನಿರಿಕ್ಷಿಸಿಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಇವೆಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆದರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ, ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ, ಆಕೆಲಸ ಉತ್ತಮ ಕೆಲಸವೆಂದೇ ಅರ್ಥ. ನೀನೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಯಲ್ಲವೇ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ನೂರಾರು ವಿಘ್ನಗಳು ಕಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಇದೂ ಅದರಂತೆಯೇ. ಹೆದರಬೇಡ, ನಾವು ಮುನ್ನಡೆಯೋಣ." ಎಂದ.
ಮಹಾರಾಜನ ಮಾತಿಗೆ ಭಟ್ಟಿ ತನ್ನ ದುಗುಡವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು ಇನ್ನು ಮರುಮಾತನಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನ ವಿಲ್ಲೆಂದು ತಿಳಿದು, ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರಿಸಿದ.
ಮುಂದೆ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾರಾಜನೊಡನೆ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಅವರ ಸೇನಾ ತುಕಡಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಊರ ಗಡಿಯವರೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದರು. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಒಂಭತ್ತರ ಸಮಯ, ರಾಜ, ಮಂತ್ರಿ ಹಾಗು ಅವರ ಸೇನೆ ತಮ್ಮ ರಾತ್ರಿಯ ಫಲಾಹಾರ ಮುಗಿಸಿ, ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಬಿಳ್ಕೊಟ್ಟರು. ರಾಜ ವಿಕ್ರಮ ಕಣ್ಣಳತೆಯ ಮೀರಿ ಕಾಣಿಸುವವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ವೀಕ್ಷಿಸಿ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
***
ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ನಂತರ, ಸ್ಮಶಾನ ಮತ್ತದರ ಮುರಿದ ಬಾಗಿಲು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಮ ತನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಜಿಗಿದ. ಕುದುರೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಮರವೊಂದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅದರ ಮೈ ತಡವಿ, ತಾನು ಮರಳಿ ಬರುವವರೆಗೆ ಆಯಾಸ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊ ಎಂಬಂತೆ ಅದರತ್ತ ಪ್ರೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿ ಬೀರಿ, ಸ್ಮಶಾನದ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...

Tuesday, July 9, 2013

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇತಾಳ - ಭಾಗ೧ - ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ

ಪೌರ್ಣಿಮೆಯ ಮಾರನೆದಿನ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಮಂತ್ರಿ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗಣ್ಯಾತಿಗಣ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ನೆರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸೇನಾನಾಯಕ ಮಹಾರಾಜನ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ "ರಾಜಾಧಿ ರಾಜ, ರಾಜ ಮಾರ್ತಾಂಡ, ರಾಜ ಗುಣಶೆಕರ, ರಾಜ ಕರುಣಾಕರ, ರಾಜಾತ್ಮಜ ರಮಣ, ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮಹಾರಾಜ...""ಬಹು ಪರಾಕ್, ಬಹು ಪರಾಕ್, ಬಹು ಪರಾಕ್".
ರಾಜ ಗಾಂಭೀರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಿಂಹ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನದೆಡೆಗೆ ನಡೆದುಬಂದ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಸಭೆಗೆ ವಂದಿಸಿ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ.

ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ಯೆಡೆ ತಿರುಗಿ, "ಮಹಾಮಂತ್ರಿಗಳೆ ರಾಜ್ಯ ಸುಭಿಕ್ಷೆಯ ಸಲುವಾಗಿ ಈ ಬಾರಿಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಆಯವ್ಯಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೊಗದನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಿ. ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವ್ಯವಸಾಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ಹೂಡಿದ ಬಂಡವಾಳಕ್ಕಿಂತ ಈ ವರ್ಷ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸಾಯಿಗರ ಕುಂದು ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿ."
ಭಟ್ಟಿ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತಾ "ಅಪ್ಪಣೆ ಮಹಾಪ್ರಭು".
ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ, "ರಾಜ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಬಯಸಿಬಂದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಪ್ರವೇಶಧನ ವಸೂಲಾತಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ ಸಭೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗಾಗಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಂತೆ. ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಬಯಸಿಬಂದ, ನ್ಯಾಯ ಬಯಸಿಬಂದ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಧನವಸೂಲಾತಿ ಅನೈತಿಕವಾದುದು ಹಾಗು ಅಧರ್ಮವಾದುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಇಂದಿನಿಂದ ನನ್ನ ರಾಜಸಭೆಗೆ ಹಾಜರಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಪ್ರವೇಶ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ."
ಸೇನಾಧಿಪತಿ, "ಅಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ ಮಹಾಪ್ರಭು".

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಡಮರುಗ ನುಡಿಸುತ್ತ ನಾಗಾಸಾಧುವೊಬ್ಬ ರಾಜಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ,
ತನ್ನ ಗುಡುಗಿನಂತ ದ್ವನಿಯಲ್ಲಿ "ಧೀರಾಧಿ ಧೀರ, ಕಲಿಯುಗ ಮಾರ್ತಾಂಡ, ಗಂಡ, ಪ್ರಚಂಡ, ವಿಕ್ರಮ, ತಿವಿಕ್ರಮ, ಶ್ರೀ ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮಹಾರಾಜ, ವಿಜಯೀಭವ".
ರಾಜ ಸಾಧುವಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ವಂದಿಸಿ,
"ಬನ್ನಿ, ಸಾಧುವರ್ಯ, ನಿಮ್ಮ ಆಗಮನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಭೆಗೆ ಕಳೆಬಂದಂತಾಯಿತು, ಆಸಿನರಾಗಿ".
ಸಾಧು ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ದೃಷ್ಟಿ ಇಟ್ಟು ನೊಡಿ, ನಂತರ ರಾಜನೆದುರು ತಿರುಗಿ,
"ವಂದನೆಗಳು ರಾಜನ್. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಇಂದು ಸಮಯದ ಅಭಾವವಿದೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಬರುವಾಗ ಒಂದು ಅಮೂಲ್ಯ ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಇದೋ ಸ್ವೀಕರಿಸು" ಎಂದು ತನ್ನ ಜೋಳಿಗೆಯಿಂದ ಫಲವೊಂದನ್ನು ತೆಗೆದು ರಾಜನ ಕೈಗಿತ್ತ.
ರಾಜ ಫಲವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ. ಅದೊಂದು ಪೂರ್ತಿ ಬಲಿಯದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಫಲ ಎನ್ನಿಸಿತು. ಅಂತಹ ಅಮೂಲ್ಯವೆನು ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ,
"ನಿಮ್ಮ ಉಡುಗೊರೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸಾಧುವರ್ಯ. ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರೆ. ಈ ಉಡುಗೊರೆಯ ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಏನಾದರೂ ಅಪೆಕ್ಷಣೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿ".

ಸಾಧು, ಏನೋ ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿ, "ಇದೆ ಮಹಾರಾಜ, ಅಪೆಕ್ಷಣೆ ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ಪ್ರಜೆಯೂ ರಾಜ ಸಭೆಗೆ ಬರಲಾರ. ಅಂತೆಯೇ, ನಾನು ಒಂದು ಅಪೆಕ್ಷಣೆ ಇಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ, ರಾಜನ್, ನಾನದನ್ನು ಸಮಯಬಂದಾಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಂದು ಸಮಯ ಸೂಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನಿನ್ನು ಬರುತ್ತೇನೆ. ವಿಜಯೀಭವ ಮಹಾರಾಜ". ಎಂದು ರಾಜ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋದ.
ಸಾಧು ತೆರಳಿದ ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜ ಸಭೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ.

ಆದಿನ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಶಯ್ಯ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತ, ರಾಜ ಫಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಾಧುವಿನ ನಡವಳಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಸುತ್ತ, ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಆತನ ಮನದೊಳಗೆ ನುಸುಳಿ ಹೊರಬಿದ್ದವು. 'ಸಾಧು ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇಕೆ?'. 'ಸಾಧುವಿನ ನಡವಳಿಕೆಯಂತೂ ಏನೋ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದ್ದವು', 'ಆತನ ವಿಜಯೀಭವ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥವೇನಿರಬಹುದು?', 'ಸಮಯಬಂದಾಗ ಏನನ್ನೋ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ಏನಿರಬಹುದು ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಗುಟ್ಟು?'.
ರಾಜ ಸಾಧು ನೀಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಫಲ, ಎನೂ ವಿಶೇಷವಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗಿಲ್ಲದ ಕಾಯಿ.
ಸರಿ, ಸಾಧುವಿನ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ಆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಬರಲಿ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ, ಎಂದು ಎಣಿಸಿ, ರಾಜ ತನ್ನ ಪರಿಚಾರಕನನ್ನು ಕರೆದು ಫಲವನ್ನು ಆತನ ಕೈಗಿತ್ತು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ತೆಗೆದಿಡುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿದ.

ಮರುದಿನ ಎಂದಿನಂತೆ ರಾಜ ಸಭೆ ಶುರುವಾಗುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಧು ಪುನಃ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಡಮರುಗ ನುಡಿಸುತ್ತ ಸಭೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ರಾಜನನ್ನು ವಂದಿಸಿ ಇನ್ನೊಂದು ಫಲವನ್ನು ನೀಡಿದ. ರಾಜ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯ ಬರಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ರಾಜನನ್ನು ವಿಜಯೀಭವ ಎಂದು ಹರಸಿ, ಹೊರಟುಹೋದ.

ಹೀಗೆಯೇ ಏಳು ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು, ಪ್ರತಿದಿನ ರಾಜ ಸಭೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಾಧು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜನಿಗೆ ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿ, ವಿಜಯೀಭವ ಎಂದು ಹರಸಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ . ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಾಧುವಿನ 'ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ' ಕಾದ.

ಹಿಗಿರಲೊಂದು ದಿನ, ರಾಜ ಮಾರುವೆಷಧಾರಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಜನ ಕುದುರೆಗೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಅದೇ ಸಾಧು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ. ರಾಜ ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲೇ ರಾಜನ ಕೈಗೆ ಹಣ್ಣಾದ ಫಲವೊಂದನ್ನು ನೀಡಿದ, ಮತ್ತು ವಿಜಯೀಭವ ಎಂದು ಹರಸಿದ. ರಾಜನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಕೇಳಿದ, "ನನ್ನ ಗುರುತು ಹೇಗೆ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದಿರಿ? ನಾನು ಮಾರುವೆಷದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಹಲವುದಿನಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಭೆಗೆ ಬಂದು ನನಗೆ ಈ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ, ಏನಿದರ ಹಿಂದಿನ ಮರ್ಮ? ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹಣ್ಣಾಗದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಇಂದೇಕೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಣ್ಣಾದ ಫಲವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗಿತ್ತಿದ್ದಿರಿ? ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನನಗೆ 'ವಿಜಯೀಭವ' ಎಂದು ಹರಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ, ನನ್ನ ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಸಫಲವಾಗಲೆಂದು ಈ ಹಾರೈಕೆ? ಸಮಯಬಂದಾಗ ನನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವಿರೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಿರಿ, ಅದೇನದು?".

ಸಾಧು ಮುಗುಳುನಗುತ್ತ, "ರಾಜನ್, ನಿನ್ನ ಮಾರುವೇಷ ನಿನ್ನ ಬಾಹ್ಯಕ್ಕೆ, ಆಂತರ್ಯಕ್ಕಲ್ಲ. ನೀನು ದೇಹವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಬಹುದು, ಆದರೆ ಮನಸನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಮರೆಮಾಚಲಾರೆ? ನನ್ನ ತಪೋಬಲಕ್ಕೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆ.

ಹೌದು, ನಿನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆ ಸರಿಯಾಗಿದೆ, ಇಂದು ನಾನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ನೀನು ಆ ಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನಬಹುದು. ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಫಲಗಳೂ ಇಂದಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಗಿ ಹಣ್ಣಾಗಿವೆ ಕೂಡ. ನೀನದನ್ನು ಸೇವಿಸಬಹುದು."
ರಾಜ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧು ನೀಡಿದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ. ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯ, ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವೊಂದು ಹೊರಬಿತ್ತು. ರಾಜ ತನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಸೇವಕನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ತನ್ನ ಪರಿಚಾರಕನಿಗೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ತೆಗೆದಿರಿಸಲೆಂದು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರಿಸಿ, ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ನೋಡಿದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದವು.
ರಾಜ ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಸಾಧುವಿನೆಡೆ ನೊಡಿ, "ಸಾಧುವರ್ಯ, ಏನೀ ಚಮತ್ಕಾರ, ಏನಿದರ ಹಿಂದಿನ ಗುಟ್ಟು? ಪ್ರತಿದಿನ ನೀವು ನನಗೆ ಇಂತಹ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿದ್ದ ಫಲವನ್ನು ಏಕೆ ನಿಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ?" ಎಂದ.
ಸಾಧು ಪುನಃ ಮುಗುಳುನಗುತ್ತ "ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಮಹಾರಾಜ. ಇದೊಂದು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಫಲ. ಇದು ಯಾರ ಕೈ ಸೇರುತ್ತದೋ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಎಂದೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಕಾಡಲಾರದು. ಸುಖ ಸಂಪತ್ತು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವುದು. ಈ ಹಣ್ಣನ್ನು ಉತ್ತಿ ಬಿತ್ತರೆ, ತನ್ನಂತಹ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲ ಹಲವು ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಲ್ಲದು. ನೀನೊಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತಗಾರ, ನಿನಗೆ ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತ ಬಳಸುತ್ತಿಯ ಎಂಬ ಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗಿದೆ. ಈ ಫಲ ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗಿ ಹಣ್ಣಾದ ಬಳಿಕವೇ ಈ ರತ್ನವ ಕೊಡಬಲ್ಲದು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ ಫಲಗಳು ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗದ ಫಲಗಳು, ಇಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ನೀನದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರತ್ನಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಈ ಫಲದ ಹಿಂದಿನ ಮರ್ಮವೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ, ರಾಜನ್, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆ ಇಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲಾರ; ಯಾವ ವಿಶೇಷವಾದುದನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾರ. ನಿನ್ನ ತಾಳ್ಮೆಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದೆ ರಾಜನ್. ಈ ಫಲದ ಹಕ್ಕುದಾರ ನೀನೆ."
ರಾಜ ಸಾಧುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, "ಸಾಧುವರ್ಯ, ನಿಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಸುಖ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತ ಸದ್ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ಕೊಡುಗೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀವೆನನ್ನೊ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಅದೇನೆಂದು ತಿಳಿಸಿ. ಅದನ್ನು ಖಂಡಿತಾ ನೆರವೇರಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. "

ಸಾಧು ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳವರೆಗೆ ರಾಜನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೊಡಿ, ಮೌನ ಮುರಿದು "ರಾಜನ್, ನೀನು ಅತೀ ಧೈರ್ಯವಂತ, ಶೂರನೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದಿನಿಂದ ಎಳು ದಿನಗಳ ತರುವಾತ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಊರ ಹೊರಗಿನ ಭಯಾನಕ ಕಾಡಿನ ಮದ್ಯ ಇರುವ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಬರಬೇಕು. ಆ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಆಲದ ಮರವೊಂದಿದೆ, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ನಿನಗೆ ನಾನು ಸಿಗುತ್ತೇನೆ. ನಾನೊಂದು ಸಿದ್ದಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಸಹಾಯ ಬೇಕು." ಎಂದ.
"ಸಾಧುವರ್ಯ, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇಂದಿನಿಂದ ಎಳು ದಿನಗಳ ತರುವಾತ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಊರ ಹೊರಗಿನ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿರುವ ಒಂಟಿ ಆಲದ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ". ವಿಕ್ರಮಾದಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಟ್ಟಿ ಸಾಧುವಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಿದರು.

ಮಂತ್ರಿ ಭಟ್ಟಿ ದಾರಿಮಧ್ಯ ರಾಜನನ್ನು ಕುರಿತು, "ಮಹಾರಾಜ, ನಿಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿಚಾರದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಾನು ಅನುಮತಿ ಕೊಡಲಾರೆ" ಎಂದ.
ಅದಕ್ಕೆ ವಿಕ್ರಮ, "ಭಟ್ಟಿ, ನಾನು ಸಾಧುವಿಗೆ ಅವರ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಇಡೆರಿಸುವುದಾಗಿ ಮಾತುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆನೆ. ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸುರಕ್ಷತೆ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಬೇಡ" ಎಂದ.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು...  

Monday, March 25, 2013

ವೃತ್ತಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬೆಲೆ ಏನು?

Hi, I am Sharan, fresher. I am B.Tech graduate in Computer Science with 75%. Please let me know if any openings in your company. I have attached my resume with this mail.

Hello, I am Shankar. M.B.A. I have experience of 1 plus years in Marketing. Please let me know if any opening in your company.

Dear Sir, I am Pramod, M.Tech in Computer Science. I am looking for a job in your organization. I have attached my profile here with this mail for your kind reference.

...
...

ನಾನೇನು ಮಾತನಾಡಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಮೇಲಿನವು ಉದ್ಯೋಗಾಕಾನ್ಷಿಗಳು ಬರೆಯುವ ಇ-ಅಂಚೆ (ಇ-ಮೇಲ್). ಇಂತಹ ಇ-ಅಂಚೆಗಳು ಬಹುಶ ದಿನಕ್ಕೆ ಮಿಲಿಯಗಟ್ಟಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಜಾಲದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ನಮಗೊಂದು ಹೊಸ ಪೆರ್ಮನೆಂಟ್ ಜಾಬ್ ಬೇಕಾಗಿದೆ, ಅದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಂಥ ಮೆಟ್ರೋ ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ, ಕೈ ತುಂಬಾ ಸಂಬಳ ಸಿಗುವಂತಹದ್ದು.

"ಪರ್ಮನೆಂಟ್ ಕೆಲಸವೇ ಬೇಕೇ?" ಸುಮ್ಮನೆ, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ.

"ಹೌದಯ್ಯ.. ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಬಳದ ಕೆಲಸ ಬೇಕಾಗಿದೆ, ಈಗಿನ ಸಂಬಳ ನನ್ನ ಖರ್ಚಿಗೆ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ, ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆನಿಫಿಟ್ಸ್ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲಾ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಬೆನ್ನಿನಮೇಲೆ ಒಂದೊಂದೆ ಬರೆ ಎಳಿತಾ ಇದೆ. ಬದುಕೋದಿಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲ," ವಿಷಾದದಿಂದಲೇ ಎಂದ.

"ಎಲ್ಲ ಓಕೆ, ಆದ್ರೆ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಆಗಿದೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹೊಸ ಪರ್ಮನೆಂಟ್ ಕೆಲಸ ಬೇಕೆನಯ್ಯ? ಅದಕ್ಕೂ ಇದಕ್ಕೂ ಏನಯ್ಯ ಸಂಬಂಧ?" ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, "ನೀನು ಇದೇ ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಬದುಕಿದ್ದಿಯ ತಾನೆ? ಯಾಕೆ ಅವೆರಡರಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧ ಇಲ್ಲ ಹೇಳು? ದಿನನಿತ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ ಆದಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಂಬಳ ಏರಿಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇದೆಯೇನಯ್ಯ?". ಅವನ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೇ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿ ಹೋಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಯಾವುದೇ ಕಾಮೆಂಟ್ ಇಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ. ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಗೋಳು, ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಈ ಕಾರಣಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ವಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಅದರಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆಯವರು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾನೂ ಅದರಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಹಳ ಸಮಯದಿಂದ ಅಮೆರಿಕದಂಥ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ರಾಷ್ಟ್ರ ಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶವೆನ್ನುವುದು ಏರುಪೇರಾಗಿದೆ. ಇವನ್ನೇ ನಂಬಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜಟಿಲವಾಗಿದೆ. 2012 ರ ಸಣ್ಣ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆ ೯.೮% ರಷ್ಟಿದೆ (ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಇದು ೨೦೧೦ ರಲ್ಲಿ ೧೦.೧% ರಷ್ಟು ಇದ್ದಿದ್ದು, ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ). ಬಿಡಿ, ಇದೂ ನಮಗೆಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕಥೆಯೇ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ನಾನು ಇದರಬಗ್ಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಹೇಳಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಮಾತನಾಡ ಹೊರಟ ವಸ್ತು ಇದಲ್ಲ ಬಿಡಿ.

ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಕಡಿಮೆ ಎಂದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಾಲೂಕಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜ್ ಇದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸರಿ ಸುಮಾರು 18,000 ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಇಂಜಿನಿರ್ಸ್ [ಕೇವಲ ಇಂಜಿನಿರ್ಸ್ ಗಳ ಅಂಕಿ ಅಂಶ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ] ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ರೆಡಿಯಾಗಿ ಕಾಲೇಜ್ ನಿಂದ ತೇರ್ಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ 10% ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ [ಎಂ.ಎಸ್ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂ.ಟೆಕ್ ಅಥವಾ ಎಂ.ಬಿ.ಎ] ಆಕಾಂಶಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, 30% ಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ಜನರಿಗೆ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕೃತ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, ಕಾಲೇಜ್ ನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿಯ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಗೆ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ಹಾಕಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಜನ ಗವರ್ನಮೆಂಟ್ ಜಾಬ್ ಇಲ್ಲವೇ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಜಾಬ್ ಗಳಿಗೆ ತಯ್ಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, ಅಂದರೆ ಸರಿಸುಮಾರು 5 ರಿಂದ 6 ಪ್ರತಿಶತ ಜನ 'ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ' ಬಿಸಿನೆಸ್ ನಲ್ಲಿ ತೂರಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂತ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಲ್ಲುವ ಜನ, ಬೆಂಗಳೂರು ಅಥವಾ ಮುಂಬೈ ಇಲ್ಲವೇ ಪುಣೆ ಯಂತಹ ಮೆಟ್ರೋ ಸಿಟಿಗಳಿಗೆ ಬಂದು ಕೆಲಸ ಅರಿಸುವ [ಕೆಲವುಸಲ ಆರಿಸುವ] ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರು ಕೇಳಿದರೆ "ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಿಯಾ?" ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂದರಾಯ್ತು. ಇದರಬಗ್ಗೆ ದಿನವೂ ಹತ್ತು ಹಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೋ, ಟಿವಿಯಲ್ಲೊ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಒಂದುಕಡೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಆಗಲೆ ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತಿರಿ. ಮತ್ತೆ ನಾನು ಇದರಬಗ್ಗೆ ಹರಿಕಥೆ ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಮಾತನಾಡ ಹೊರಟ ವಸ್ತು ಇದೂ ಅಲ್ಲ.

ಹಾಗಿದ್ರೆ ನೀನು ಏನನ್ನ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದಿಯ ನೆಟ್ಟಗೆ ಹೇಳಿ ಸಾಯಿ.

ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ ತಾಳ್ಮೆ ಇಟ್ಕೊಳ್ಳಿ ಸಾಹೇಬ್ರೆ. ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮೊದಲು, ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಷದಪದಿಸಬೇಕಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, "ವೃತ್ತಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ" ಪದದ ಬಳಕೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪದದ ಬಳಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಯ್ತು ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಯೋಚಿಸಬೇಕಿದೆ, ನಾನು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನೆದಾರೂ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆನೆಯೇ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಯೋಜಕವಾದುದೇನಾದರೂ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದೆನೆಯೇ? ಏಕೆಂದರೆ ಎರಡೂ ನಿರರ್ಥಕ. ಹಾ, ಇಲ್ಲಿ ಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮಾರುವುದು ಪದಗಳು ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತವೆ. ಜೀವನ ಎಂಬ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಪ್ರತೀ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಅವಶ್ಯಕಥೆಗಳನ್ನೇ ಮಾರಬೇಕೆ ವಿನಃ ಅಪ್ರಯೋಜಕ ಅಂಶಗಳನ್ನಲ್ಲ. ವೃತ್ತಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ 'ವೃತ್ತಿ ಎಂಬ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ' ಎನ್ನುವ ಪದ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಎರಡನೇ ಅಂಶ "ನಮ್ಮ ಬೆಲೆ" ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆ. ಗುರುಗಳೊಬ್ಬರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು, 'ಬೆಲೆ' ಮತ್ತು 'ಮೌಲ್ಯ' ಎರಡೂ ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಬೆಲೆ ಎಂಬುದು ನಿಗದಿಪದಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಮಾಪನ, ಹಾಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯಕತೆಗನುಗುಣವಾಗಿ ಬೆಲೆ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೇನೆ. ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ, ವೃತ್ತಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ನಾವುಗಳು "ಮೌಲ್ಯ"ದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವ ಅಂಶವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ.

ಇನ್ನು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

ನಾನು ನನ್ನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿಯನ್ನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್[E&C] ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್-ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ; ಯಾಕೋ ಮೊದಲಿನಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆ ಹಾರ್ಡ್ವೇರ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ತೋರಲೇ ಇಲ್ಲ, ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಹಾರ್ಡ್ವೇರ್ ಬಗ್ಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡಿ; ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು, ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ತಯಾರಿಸುವುದು ನನ್ನ ಕೆಲಸ. ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ "ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆ [programming language]" ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದೊಂದು ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಗಳ ಹಿಂದೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವೇ ಇರಬಹುದು. ಮೂಲ ವಿಷಯ ಇದಲ್ಲ ಬಿಡಿ.

ಆಡು ಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲವಂತೆ[ನಾನು ಸ್ವತಃ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿಲ್ಲ], ಅಂತೆಯೇ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಳಸದೇ ಇರುವ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ, ಸರಿಸುಮಾರು 4 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಳ[ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಗ್] ಕೊರೆಯುತ್ತ ಇದ್ದಿತ್ತು.
"ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾನೂ ಸಹ ಸರಾಗವಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ. ನೀವು ಕೇಳಿದ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, ಕೇಳಿದ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನನಗಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ, ಅಹಂಕಾರ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ನನಗೂ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಿಗೂ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ?".

ಈ ಹುಳ, ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾನು "ಅಮೇಜೋನ್"[Amazon] ಕಂಪನಿಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ಕೊಡುವವರೆಗೂ ನನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ತೊಲಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಮೇಜೋನ್ ಕಂಪನಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂದರ್ಶನ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲೊಂದು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಳ, ವಸ್ತು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರಳವಿದ್ದರೂ, ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆದ ನನ್ನ ಅನುಭವದಿಂದಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೆ ಸಂದರ್ಭ ಒದಗಿ ಬಂದಿದ್ದು ಇನ್ನೊಂದು ಅಚ್ಚರಿ. ನನಗೆ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕೊನೆಯ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆದಿನ ನಾನು ಸೋಲದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಳಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಖಂಡಿತ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂರು ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಕ್ಲಿಯರ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಯ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಂದರ್ಶಕ, ಸರಳವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಾವ ಕಂಟಕ ಎದುರಾಯ್ತು? ಕೇಳಿ. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಳಸಿದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪದಗಳು [technical terms] ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಹೋಗಬೇಡಿ. ಆ ತರಹದ ಒಂದು ವಸ್ತು/ವಿಷಯ ಇದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮುಂದೆ ಓದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಸಂದರ್ಶನದ ಮುನ್ನಾ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಅನುಭವ, ಅನುಭವದ ವಿಷಯ ಹಾಗೂ ಅನುಭವದ ಮಟ್ಟ ಎಷ್ಟಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಮುಖ್ಯ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಅನುಭವವಿರಬೇಕೆಂದೂ, ಮತ್ತು ಇತರೇ ಕೆಲವು, ಆತನ ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುವಂತಹ, ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅನುಭವವಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಈ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ "ಶೆಲ್-ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ [Shell Script]" ಎಂಬ ಭಾಷೆ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದು, ಯಾವುದೇ "ಆಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಓರಿಯಂಟೆಡ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ [OOPS]" ಭಾಷೆಯ ಅನುಭವವಿರಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. "ಶೆಲ್-ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್" ನಾನು ಸುಮಾರು 2 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವುಬಾರಿ ಬಳಸಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಲವುಬಾರಿ ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕೂಡ ಬಳಸಿದ ರೂಢಿ ಇದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನನಗೆ ಈ ಸಂದರ್ಶನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಷ್ಟಕರವೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ.

ಕೊನೆಯ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸುಮಾರು 8-9 ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವ ಉಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದೂ, ಶೆಲ್-ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ನ್ನು ಸುಮಾರು 5-6 ವರ್ಷಗಳಕಾಲ ಬಳಸಿದ ಅನುಭವವಿದೆಯೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿದೆ. ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು[Requirements] ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ಬರೆಯಲು ಹೇಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಅಂತೆಯೇ ನನಗೂ ಶೆಲ್-ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಮೇಲೆ ಕೆಲವೊಂದು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ಬರೆಯುವಂತೆಯೂ, ನಾನು ಬರೆದ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ಅನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವಂತೆಯೂ ತಿಳಿಸಿದ್ದ. ನಾನು ಆತ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ನೀಡಿದ್ದೆ, ಆತ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದು ಅದನ್ನು ಆತನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ.

ಸಂದರ್ಶನ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಸಂದರ್ಶಕನಿಗೆ ನಿಮಗೇನಾದರೂ ಸಂದೇಹಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲು ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು, ಸಂದರ್ಶನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದರ್ಶಕ ಕೂಡ ನಿಮಗೆ ಆ ಕೂಡಲೆ ಫಲಿತಾಂಶ ತಿಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಮಗೆ ಹೊರಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ತಿಳಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಹೆಚ್.ಆರ್[H.R] ಗಳ ಮುಖಾಂತರ ನಿಮಗೆ ಫಲಿತಾಂಶ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ತನಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರಿ, ನನಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನ ಮಾನಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಕನಿಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇರಲಿ, ಯಾವ ತಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಅವರವರ ವಯಕ್ತಿಕ, ಅವರವರ ಫ್ಯಾಶನ್. ಆದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿದೆ; ಸಂದರ್ಶನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೇಲಿನ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಕೆಳಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಕೂಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಿರುವುದು ನನ್ನ ಸಂದರ್ಶನದ ಫಲಿತಾಂಶ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಶನದಿಂದ ನನಗಾದ ಉಪಯೋಗ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ನಾನೊಬ್ಬ ಸ್ವಾರ್ಥಿ. ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಕೇವಲ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲೇ ನಾನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲೆ. ಸಂದರ್ಶಕನಿಗೆ ನಾನು ಕೇಳುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ "ನೀವು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದುದರಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ನನ್ನ ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ?". ನನ್ನ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಂದರ್ಶಕ ನೀಡುವ ಉತ್ತರದಿಂದ 3 ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗೃಹಿಸಬಲ್ಲೆ; ಮೊದಲನೆಯದು, ನಮ್ಮ ಸಂದರ್ಶನದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಶಕ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಮಂಜಸ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು - ಇದು ಅತೀ ಅವಶ್ಯಕ ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವೊಂದುಬಾರಿ ಸಂದರ್ಶಕ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುತಾನೆ, ಅಥವಾ ಆತನ ಅನುಭವದ ಹೊರತಾದ ವಿಷಯಗಳಮೇಲೆ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ, ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆತ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆರಿಸುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಉಳ್ಳವನು ಎಂಬ ವಿಷಯ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಎರಡನೆಯದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಜಾವಾಗಿಯೂ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ ಎಂಬುದು ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ; ಇನ್ನು ಮೂರನೆಯದು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನನ್ನ ಸಂದರ್ಶನದ ಫಲಿತಾಂಶ - ಸಂದರ್ಶಕ ಉತ್ತರಿಸುವ ವಿಷಯಗಳು, ಉತ್ತರಿಸುವ ದಾಟಿಯಲ್ಲಿಯೇ ತಿಳಿಯಬಹುದು, ವಿಷಯ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಇದೆಯಾ ಇಲ್ಲ ರೈಲು ಹಳಿ ತಪ್ಪಿದೆಯ ಎಂಬುದು; ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ಸಂದರ್ಶಕ ಒಂದರಮೇಲೆ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತ ಹೋದಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಗೃಹಿಸಬಹುದು, ಬಹುಶ ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಈತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ವಿಶ್ವಕೋಶವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಂಬುದು.

ಇನ್ನು, ಇವಿಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅವಶ್ಯವಾದ ಅಂಶಗಳು ದೊರೆಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ, ನೇರವಾಗಿ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ - "ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನಮ್ಮ ಸಂದರ್ಶನದ ಫಲಿತಾಂಶ ಏನು? ಅದು ಪಾಸಿಟಿವ್ ಇದೆಯೇ ಇಲ್ಲ ನೆಗೆಟಿವೆ?". ನನಗೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಬಾರಿ ಈ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಕೆಳುವ ಸಂಧರ್ಭ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಎಲ್ಲಾ ಬಾರಿ ನನಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನೇರ ಉತ್ತರ ದೊರಕಿದೆ.

ನನ್ನ ಈ ಸಂದರ್ಶನದ ಕೊನೆ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಆಗಲಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಅಂದಮೇಲೆ ಫಲಿತಾಂಶ ನನ್ನ ಪರವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೂ, ಸಂದರ್ಶಕ ಕೆಳಿದ್ದಾನಲ್ಲವೆ 'ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳಲು ನಿನಗೇನಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆಯೆ?' ಎಂದು, ಸರಿ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ, ಮೊದಲನೇ ಪ್ರಶ್ನೆ, 'ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ?'. ಆತ ನೀಡಿದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಆತನ ದಾಟಿಯಲ್ಲಿಯೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ,
"ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಏನೂ ಹೇಳಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನೀನು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಿ. ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ[Logically] ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಜಾಬ್ ಗೆ ಆರಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾನು ಆರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಕೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳ ಮೆಲೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಭವವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಆ ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿರುವುದು ಎರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ [having knowledge is different than having experience]. ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟದ ಮಾತಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ [it is not difficult to get knowledge about subject, but it is not easy to get experience about it]. ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದು ಮಾತ್ರ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಹಾಗೂ ಅನುಭವೀ ಉತ್ತರ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಈ ಬಾರಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಲಾರೆ, ಬದಲಾಗಿ, ನಾನು ಕೇಳಿದ ಒಂದೆರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬಹುದೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಕೇಳಿದ ಎರಡನೇ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮ್ ಗೆ ನೀನು ಸುಮಾರು 2 ಸಾಲುಗಳ ಉತ್ತರ ಬರೆದಿದ್ದಿಯ. ಉತ್ತರ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಉತ್ತರ ಕೂಡ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀನು ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಬಹುದು [ಆತ ಬರೆದು ತೋರಿಸಿದ]. ಈ ಉತ್ತರ ಕೂಡ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಉತ್ತಮ?. ಇದು ಕೇವಲ ಅನುಭವದಿಂದಲೇ ಬರಬೇಕು."
ಇಂತಹದೊಂದು ಸಂದರ್ಭ, ಇಂತಹದೊಂದು ಉತ್ತರ ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ. ಆತ ಮಾತು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನನಗೆ ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸೋಲಿನ ಕಹಿ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ತೊರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡಬೇಕಾಯಿತು. ಆತನ ಮಾತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದ ಪೇಚಾಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೂ, ಅಭ್ಯಾಸ ಬಲವಲ್ಲವೆ, ಹುಸಿ ನಗು ಮುಖದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಬಂದೆ.

ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮಥನದ ವಿಚಾರ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಲು ಪದಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನನಗಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಲ್ಲೆನೇ ಹೊರತು ವಿವರಿಸಲಾರೆ. ಅಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು, ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹುಳ ಕೇವಲ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಚಾರವೊಂದೇ ಆಗಿರದೆ ಅಹಂಕಾರದ ಬೀಜ ಕೂಡ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು. ಈ ಅಹಂಕಾರವೆಂಬ ವಸ್ತು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪೊರೆ ಇದ್ದಂತೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹೊದಿಕೆಯಂತೆ ಆವರಿಸಿ, ಎಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದೆಂದರೆ, ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳ ಹೊರಟ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಇದು ತಾನೇ ಉತ್ತರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವೇ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರ್ಯ ಎಂಬ ಮೌಢ್ಯ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸತ್ಯದಿಂದ ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಏಟು ಬಿಳುವುದೋ ಅಂದೇ ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯದ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸೋತಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಅನುಭವದ ಪಾಠ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಾರದು. ಅಂದು ನಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ತುಂಬೆಲ್ಲ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದೆ.

ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ಮರೆತು ಮರೆತು ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೂ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ನಾವು. ಚಿಕ್ಕವರಿರುವಾಗ, ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ 'ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿ' ಎಂಬುದ ಓದಿದ ನೆನಪಿದೆ, ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಅದರ ಒಳಾನುಭವ ಅರಿತಿದ್ದೇವೆ? ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಲಿತ ವಿಷಯಗಳ ಜೊತೆ ಜೀವನ ನಮಗಾಗಿಯೇ ನೀಡಿದ ಅನುಭವದ ಪಾಠ ಅತಿಮುಖ್ಯವಲ್ಲವೇ?. ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ದಿನಚರಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸುವ ದಿನದ ಸಮಯವೇ ಅಧಿಕ. ಆದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಪಾಠ, ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವ ಅತೀ ಕಡಿಮೆ. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ವಸ್ತುವಿಗಿಂತ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು, ಯಾರದ್ದೋ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವೇ ಹೆಚ್ಚು. ನಮಗೆ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಲಸ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿಯೇ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚು; ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.
ನಾವೆಲ್ಲಾ ಜೀವನಕ್ಕೆಂದು ಒಂದೊಂದು ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟೋ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೋ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸುಖ ಕಾಣಬೇಕಾದ್ದು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಇಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಆಧುನೀಕರಣ ಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕ. ಹಳೆಯ ಅಪ್ಪ ನೆಟ್ಟ ಆಲದಮರಕ್ಕೆ ನೇತು ಬಿದ್ದಿರುವುದಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತೀ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಚತುರತೆ, ಜಾಣ್ಮೆ, ಬುದ್ದಿವಂತಿಕೆ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ತೋರುವುದು ಎಣಿಸಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದ ಗುರಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿರಲಿ. ನಿಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಸರಾಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ, ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಹೊಸ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಿರುವ ಹೊರಪ್ರಪಂಚದ ಜೊತೆ ನಿಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಜೀವನದ ನಿಯಮ; ಅನುಭವವೇ ಜೀವನದ ಪಾಠ.

ಕುರುಡನಿನ ಚಂದ್ರರನು ಕಣ್ಣಿಂದ ಕಾಣುವನೆ?
ಅರಿಯುವಂ ಸೋಮ್ಕಿಂದೆ ಬಿಸಿಲು ತಣಿವುಗಳ ||
ನರನುಮಂತೆಯೆ ಮನಸಿನನುಭವದಿ ಕಾಣುವನು |
ಪರಸತ್ತ್ವ ಮಹಿಮೆಯನು - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾವಿನಲ್ಲಿ ಎದ್ದಾಗ ಏನೋ ಒಂದು ಸಂತೋಷ. ಏನೋ ಹೊಸದೊಂದರ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಆನಂದ. ಪ್ರತಿ ಸಂದರ್ಶನದ ಬಳಿಕ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನನಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಸಮರ್ಪಿಸಲು ಇ-ಅಂಚೆಯೊಂದನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಕಳುಹಿಸಿದ ಇ-ಅಂಚೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸತ್ವವೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಬರಿಯ ಕಾಟಾಚಾರದ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಅಂದು ಪೂರ್ಣ ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಇ-ಅಂಚೆಯೊಂದನ್ನು ಬರೆದು ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ನನಗೆ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮನಸಾರೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದೆ.